اندر شت مومنت های مهاجرت

دیروز داشتم یه لیستی که کس دیگه نوشته بود میخوندم برای وسایلی که باید ببرم. رسیدم به همچین خطی: قرآن، دیوان حافظ،دیوان مولانا و... (برای ماه رمضان، تحویل سال، شب یلدا و...)

شت!

من چه قدیما که روزه میگرفتم، چه حالاها، همیشه عاشق حس دم اذان های ماه رمضون بودم. هیچ سال تحویلی رو تاحالا دور از خونواده نبودم. شب های یلدای برفی تنهایی یعنی؟

عجب گیری افتادیم!

خب بمیری آخه.. خودم میخواستم حافظ ببرم باید اینطوری بهم میگفتی؟! اصلا کسی بت گفته بود کاربرد بنویس تو دل مردمو خالی کن؟