بی سوادی آدمها خیلی ترن آفم میکنه. مثلا غلط های املایی خیلی ضایع. کسی که به زبون مادریش یا زبونی که سالها باهاش تحصیل کرده غلط های املایی تابلو داره کلا از چشمم میفته. مثلا کسایی که your و با you're قاطی میکنن یا too و to و two رو جا به جا مینویسن. یا تو فارسی ه کسره رو اشتباه میکنن یا غلط املایی های خیلی ابتدایی دارن این حسو بهم میدن که احمق هستن و هیچ حرف مشترکی باهاشون ندارم.
اون روز که با استادم داشتیم خط به خط اتیکز و مرور و باز نویسی میکردیم و از بازنویسی های هم ایراد میگرفتیم خیلی از اتیتودش خوشم اومد. به همه زیر و بم نوشته ها حساسه. تا میتونه ایراد میگیره. منم تقریبا همون قد حساس و ایراد گیرم رو نوشته هام. برای بار ششم یه متن 10 صفحه رو ویرایش میکردیم. سه ساعت طول کشید.
وسطها خسته شد تکیه دادبه صندلیش و گفت میگم بیا یکم آسون بگیریم جفتمون. این سند قراره داخل دپارتمان بررسی شه. چیز مهمی نیست. بعد خندید گفت تو این ویژگی منو تشدید میکنی.
برچسب:
نویسنده: الینا اکبریپور